W tym miejscu znajduje się element wykonany w technologii Adobe Flash.
Twoja przeglądarka nie posiada wtyczki pozwalającej na oglądanie elementów w tej technologii.
Aby pobrać wtyczkę przejdź pod adres:
http://get.adobe.com/flashplayer/

sophisti.pl > Artykuły > Fenomen Annie Leibovitz

Udostępnij

Fenomen Annie Leibovitz

Annie Leibovitz urodziła się 2 października 1949 roku, w Waterbury, Connecticut, w wielodzietnej rodzinie pułkownika amerykańskich Sił Powietrznych. Z powodu zobowiązań zawodowych ojca, rodzina Leibovitz dosyć często przenosiła się z miejsca na miejsce. Duży wpływ na ukształtowanie osobowości Annie miała jej matka, która zajmowała się nauką tańca nowoczesnego.

Annie Leibovitz ukończyła malarstwo w Instytucie Sztuki w San Francisco. Fotografka po w jednym z wywiadów wyznała, że jej obrazy były złe i nie lubiła tego zajęcia, gdyż w dużej mierze wymagało pracy w samotności.

Zamiłowanie do fotografii odkryła w Filipinach, gdzie stacjonował jej ojciec. Zanim na stałe zajęła się fotografią zajmowała się różnym zawodami m.in. w 1969 roku, przez kilka miesięcy była w Kibucu, gdzie brała udział w pracach archeologicznych w świątyni Króla Salomona. Po powrocie do Stanów Zjednoczonych jej ówczesny chłopak namówił ją by zaniosła swoje portfolio do redakcji rockowego magazynu ‘‘The Rolling Stone’’. Jej prace wywarły niesamowite wrażenie na wydawcy pisma. Wydawca kupił jej zdjęcia za 25 dolarów i zaproponował jej stanowisko głównej fotografki. Luźna forma pisma dała artystce możliwość zaprezentowania swojego wyjątkowego stylu portretowania ludzi. Talent Leibovitz szybko został doceniony przez jej pracodawców i w roku 1973 zaproponowano jej awans na stanowisko dyrektora fotograficznego. W między czasie stworzyła słynny cykl zdjęć Micka Jaggera i spółki, wykonany podczas niezapomnianej trasy koncertowej zespołu. W roku 1980 powstało chyba najsłynniejsze zdjęcie, jakie wykonała - portret Johna Lennona i Yoko Ono (zdjęcie przedstawiało nagiego muzyka w pozycji embrionalnej w objęciach ubranej i obojętnej Yoko). Zdjęcie to zyskało na wyjątkowości, jako że zostało zrobione w dniu tragicznej śmierci artysty.

Funkcję dyrektora fotograficznego w magazynie ‘‘The Rolling Stone’’ piastowała do 1983 roku. Od 1983 roku pracowała jako niezależny fotograf dla Vanity Fair. Tego samego roku odbyła się jej pierwsza wystawa zdjęć i wydała swoją pierwszą książkę. W latach osiemdziesiątych jej zdjęcia zaczęły się pojawiać w wielu znanych amerykańskich gazetach jak między innymi Time, Newsweek, New York Times, Life oraz europejskich: Paris Match, London Independent Magazine, Stern. Zauroczony talentam Worhol zamieszczał jej zdjęcia w swoim magazynie ‘’Interview’’. Wkrótce potem pozwolił się jej również sportretować. Powstało wówczas znane zdjęcie Worhola z aparatem zawieszonym na szyi.

Leibovitz zyskała niesamowitą renomę jako portrecistka. Każda firma pracująca nad kampanią wykorzystującą w reklamie twarz ludzką chciała, żeby to właśnie ona przyjęła ich zlecenie. Fotografka słynęła z tego, że nawet w komercyjnym zdjęciu potrafiła wydobyć z twarzy ludzkiej coś co pozostanie w pamięci na długo.

Annie Leibovitz nie boi się łamać tabu. Jej często kontrowersyjne zdjęcia, przedstawiają inne oblicze portretowanych gwiazd. W 1991 roku na okładce Vanity Fair pojawiła się ciężarna Demi Moore, pozując zupełnie nago. W tamtych czasach okładka została odebrana jako bulwersująca, ale kilka lat później wiele gwiazd pragnęło mieć podobne zdjęcia doceniając ich piękno. Niewiele jest takich gwiazd, które odmówiłyby jej współpracy. Sesja zdjęciowa zrobiona przez Leibovitz to gwarancja udanego portretu i komercyjnego sukcesu dla pisma w którym się takie zdjęcie ukaże. Nawet pracując przy sesji modowej skupiała się na osobie modelki, a nie na powierzchowności prezentowanego przez nią stroju. Jej znakiem rozpoznawczym jest zamiłowanie do detalu. Pracując przy inscenizowanych zdjęciach, udaje się jej wykreować nieistniejący świat. Przy fotografowaniu gwiazd wkraczała na jakiś czas w życie portretowanej osoby by poznać jej osobowość. Portretowani wpuszczali ją do swojego mieszkania, opowiadali jej o sobie, dawali jej swoje płyty by mogła zapoznać się z ich twórczością. Bliższe poznanie fotografowanej osoby pozwalała jej wydobyć z każdej osoby to co jej zdaniem zasługiwało na wyeksponowanie.

W roku 1990 Annie stała otworzyła własne studio w artystycznej dzielnicy Chelsea na Manhattanie. Dało jej to całkowitą swobodę i dzięki temu mogła robić o wiele więcej zdjęć. W 1991 roku miała niewątpliwy zaszczyt zaprezentowania swoich zdjęć w National Portrait Galery. Było to niesamowite wyróżnienie dla artystki, jako że w tej galerii bardzo rzadko prezentowane są zdjęcia. Jest drugą żyjącą osobą na świecie, której fotografie się tam znalazły.

Przez większość dorosłego życia Annie związana była z wybitną eseistką i pisarką, Susan Sontag. Rozmowy z nią, wspólne spojrzenie na świat inspirowało fotografkę do angażowania się w wydarzenia także mniej bezpośrednio z fotografią związane. Annie angażowała się w kampanie społeczne. W 1993 roku zrobiła cykl na temat AIDS - dla Fundacji do Walki z AIDS w San Francisco sfotografowała nosicieli wirusa.

Oprócz portretów Annie zrobiła również cykl aktów, prezentujących smukłe, wysportowane ciała tancerzy i tancerek.

Talent Annie zyskał uznanie nie tylko wśród portretowanych gwiazd i znawców fotografii. Jej twórczość zyskała aprobatę czytelników. Prace i albumy ze zdjęciami Annie Leibovitz są znane na całym świecie. Fenomen jej zdjęć polega na tym, że portretowani przez nią ludzie wyglądają naturalnie i widać, że pozując do zdjęć świetnie się bawią.

data publikacji: 14-05-09
autor NS

Brak komentarzy

Prosze się zalogować aby móc dodawać komentarze.

Artykuły